Asab sistemasi klinik anatomiyasi markaziy (bosh va orqa miya) hamda periferik (nervlar, tugunlar) tuzilmalarning klinik ahamiyatini o'rganadi. U neyronlar (asab hujayralari) va neyroglia yordamida refleks yoylarini shakllantirib, organlar faoliyatini boshqaradi. Klinika uchun miya ustuni, orqa miya va nervlarning zararlanish sindromlari asosiy o'rin tutadi.