Zardushtiylikda tabiat ilohiy mavjudot sifatida qaraladi, uni asrash va ulugʻlash insonning muqaddas burchi deb yuksak baholanadi. Bu yondashuv qadimiydir. Tabiatdagi olov, suv, tuproq va havo Zardushtiylikda muqaddas unsurlar sifatida eʼtirof etilib, ularni nopokdan asrash kuchli tavsiya etiladi