Xonliklar davrida, xususan Xiva xonligida, yer va suv munosabatlari jamiyat hayotining eng muhim tarkibiy qismi hisoblangan. Bu davrda dehqonchilik iqtisodiyotning asosiy tarmog‘i bo‘lib, uning rivoji to‘g‘ridan-to‘g‘ri sug‘orish tizimlariga bog‘liq edi. Amudaryo suvidan foydalanish orqali yirik kanallar, ariqlar va suv taqsimlovchi inshootlar barpo etilib, keng hududlar sug‘orilgan. Xonlik hududida tabiiy sharoitning murakkabligi, daryo o‘zanlarining o‘zgarishi va suv tanqisligi hukmdorlarni irrigatsiya tizimini rivojlantirishga majbur etgan. Natijada Yangiariq, Shohobod (Shovot), Yermish, Qilich Niyozboy kabi yirik kanallar qazilib, dehqonchilik hududlari kengaytirilgan. Shu bilan birga, suv chiqarish mexanizmlari va suv ayirg‘ich inshootlari ham keng qo‘llanilgan.