Klassik geosiyosat XIX asr oxiri va XX asr boshlarida mustaqil ilmiy yo‘nalish sifatida shakllandi. Bu davrda dunyoda sanoatlashuv tezlashdi, yirik davlatlar o‘rtasida hududiy raqobat kuchaydi, mustamlakachilik siyosati kengaydi. Ana shu jarayonlar davlatlar qudratini faqat harbiy yoki iqtisodiy kuch bilangina emas, balki geografik joylashuv bilan bog‘liq holda tahlil qilish zaruratini tug‘dirdi. Natijada siyosiy jarayonlarni geografik omillar orqali izohlovchi geosiyosat fani yuzaga keldi. Klassik geosiyosatning asosiy e’tibori davlat hududi, tabiiy resurslar, geografik makon, transport yo‘llari va strategik joylashuv masalalariga qaratilgan. Bu yo‘nalish vakillari davlatni tirik organizmga o‘xshatib, uning rivoji va kengayishini tabiiy qonuniyat deb hisobladilar. Davlat kuchli bo‘lishi uchun keng hududga ega bo‘lishi, qulay geografik joylashuvdan foydalanishi zarur, degan qarashlar ilgari surildi.