Oʻzbek leksikasining turkiy-genetik ildizlari boyligining ko‘pchiligi turkiy manbalardan kelib chiqqanligini ko‘rsatadi. Proto-Turkiy va Orxon-Yenisei yozuvlari (VIII asr) hamda Oʻrta asr Chagʻatoy-Karluk anʼanalari (XI–XIV asr) orqali leksik birliklar va ildizlar uzluksizligi kuzatiladi