Amir Temur falsafasi pragmatik davlat boshqaruvi va islomiy taqvo aralashmasidan iborat bo'lib, harbiy yutuqlarga (Dehli, Bag'dod, Damashqni zabt etish) va Samarqandda markazlashgan ma'muriyat orqali hokimiyatni mustahkamlashga urg'u bergan. Temuriylar iqtisodiyoti asosan dehqonchilikka tayangan, lekin Sharqni G'arb bilan bog'laydigan Buyuk Ipak Yo'li bo'ylab keng savdo yo'llaridan ham foyda ko'rgan