1920-1930-yillardagi oʻzbek tilshunosligining shakllanish davrini qamrab oladi, unda til me’yorlari va imlo qoidalari ishlab chiqilgan, milliy adabiy til asoslari yaratilgan. Bu boʻlimda XIII-XIX asrlardagi adabiy yodgorliklar tahlil qilinadi. Bunda Navoiy asarlarining tili, Qoʻqon adabiy muhiti va uning adabiy tilga ta’siri chuqur oʻrganiladi