Sharq mutafakkirlarining tarbiya nazariyalari turli davrlarda shakllangan bo'lib, ularning asoslari talim va axloqiy tarbiyani birgalikda olib borishga asoslangan. Al-Farobiy tarbiyada aql-zakovatni rivojlantirishni, Ibn Sino esa ilm va axloqni takomillashtirishni ta'kidlagan. Al-G'azzoliy axloqiy poklik va ruhiy yetuklikni muhim deb bilgan. Yusuf Xos Hojib "Qutadqu Bilig" asarida davlat boshqaruvi va axloqiy tarbiya masalalariga e'tibor qaratgan. Ushbu mutafakkirlar tarbiya nazariyalarida yoshlarga ilm berish, axloqiy qadriyatlarni singdirish va jamiyatda insonparvarlikni kuchaytirishni asosiy maqsad sifatida ko'rsatgan