XX asr oxiriga kelib, iqtisodiy nazariyada asosiy yunalish neoliberalizm (neoklassitsizm) bo’libqoldi. Kenyschilik esa neokeynschilikao’sibo’tdi, uning mavqei 70 yildan kamaygan bo’lishidanqat`iy nazar, xali siyosatda kuchli pozitsiyalarga ega edi. Uchinchi yo’nalish institutsionalizm esa ikkinchi jahon urushidan keyin sekin - asta bosqa yo’nalishlargaqo’shilib ketdi. Ayrim olimlar neoliberalizm yoki keynschilik pozitsiyasida turib institutsiyaonalizmni iqtisodiy jarayonlarini umumiy taxlil usli sifatida foydalana boshladilar