Ashtarxoniylar davrida agrar munosabatlar an'anaviy dehqonchilikka asoslanib, yer egaligi va ijara tizimlariga bog‘liq edi. Aholining asosiy qismini dehqonlar tashkil qilar edi, ular davlatga soliq sifatida hosildan ulush berishlari kerak edi. Yerlar davlat mulki sifatida qaraldi va xon tomonidan noiblarga ajratib berilgan