У синтаксик қоидаларни контекст ва маънодан ажратмай, Қуръон мисоллари орқали изоҳлаган; ҳадф, идафа, бадал, ирфоқ ва келишикларнинг маънога боғлиқлигини таъкидлаган. Грамматик таҳлилда семантика ва услубни устувор қилган, формал қоидаларга нисбатан лексик-риторик ёндашувни афзал кўрган ва бу қарашлар баъзида анъанавий наҳв назарияларига зид келган