Sinxronizatsiya nazariyasi moddalar dinamikasini va ularning o'zaro ta'sirini o'rganadi, maqsad faza va chastotani birlashtirish orqali tizim barqarorligini oshirishdir. Asosiy printsiplar: faza qulflanishi va chastota moslashuvi, bog'lanish kuchi sinxronizatsiya chegarasidan oshishi kerak, tashqi qo'zg'atuvchi orqali entrainment va tarmoq boshqarilishi, barqarorlik kriteriyalari va order parametri R yordamida o'lchanadi. Tatbiq: materiallarni bir tekis yig'ish, kristallizatsiya va nanoasoslash