V. Gumboldt antinomiyalari tilshunoslikda til va tafakkur, umumiylik va xilma-xillik, ichki shakl va tashqi ifoda o'rtasidagi fundamental ziddiyatlarni ifodalaydi. Bu tushuncha tilni dinamik ichki shakl sifatida ko'rish, fikrni til orqali shakllanishi va universal qoidalar hamda mahalliy farqlarning inkor etishi bilan bog'liq.