Ibn Sinoning borlik falsafasida mahiyat va vujud ajralishi asosiy masala. Unga ko‘ra mavjudotlar mohiyati va ularning vujudi alohida: muqarrar mavjudotlarda mahiyat vujudni o‘zida o‘z ichiga oladi (wājib al-wujūd), muqarrar bo‘lmaganlarda esa vujud mahiyatga qo‘shiladi. Ibn Sina zarur mavjudotni birlamchi sabab va barcha mavjudotlar manbai deb biladi. U emanatsiya nazariyasi orqali borliq darajalari, sabab-oqibat zanjiri va vujudning haqiqatini tushuntiradi