Semema leksik maʼnoning eng kichik, barqaror tarkibiy qismi bo‘lib, semantik xususiyatlar majmuasi sifatida tasavvur qilinadi. Nutqiy maʼnodagi oʻrni kontekst asosida faollashadi, leksik tanlov va sintaksis bilan moslashadi, diskurs va pragmatik implicaturalarni shakllantiradi