Ilmning shartlaridan biri uni ustozdan o‘rganmoqdir. Ustozning qoshida o‘tirib, xizmatini qilib, ustozning yaxshi-yomon kunida yonida bo‘lib ilm o‘rganish bilan ilm hosil bo‘ladi. Chunki ilm ma’lumotlarni xotiraga jamlab, uni saqlashdangina iborat emas. Ilm hayotni yaxshi tomonga o‘zgartirsa, inson qalbini, ruhini poklasa, nafsini tarbiyalasa, turmushga tartib va halovat olib kirsa, odamlar orasini isloh etsa, fitnalarga barham berib, birdamlikka yetaklasa, insonni Allohdan qo‘rqishga o‘rgatib, jasoratga boshlasa, ana shu haqiqiy, kashfiy bir Ilmdir. Bu ilm kitobni o‘qish, yodlash, birovlarga mazmunini aytish bilan emas, bir Ustozning go‘zal namunalarini ko‘rish va uni o‘zlashtirish ila nasib etadi. Afsuski, aksarimiz Ustoz ko‘rmadik, o‘tkir zehnlar, shijoatli qalblar Ustoz yo‘qligi uchun arosatda qoldi. Sahobalar, Alloh ulardan rozi bo‘lsin, eng baxtli inson edilar, chunki insoniyat ustozi, buyuk muallim Muhammad sollallohu alayhi va sallamdan ilm oldilar. Bu ilm sahobalarni insoniyat yo‘lboshchilariga aylantirdi. Bugun Internetdagi video darslarda ilmni olish mumkin, o‘zlashtirish qiyin. Suv ichida qo‘lingni va oyog‘ingni silkitasan, degan bilan suzishni o‘rganib bo‘lmaydi. Albatta, suvga tushib, suzishni ko‘rsatish bilan suzish o‘rgatiladi. Demakki, nasihat va ma’lumotlarni tinglash bizning ilmimiz oshishi uchun emas, chalasavod va o‘zini olim deb o‘ylaydigan johil bo‘lishimiz sababiga aylanishi mumkin. Agar shunday bo‘lmaganida oramizda ixtilof gurkiramasdi, g‘iybat urchimasdi, haqorat alangalanmasdi. Afsuski, hayo qiladiganimiz bir Zotni faromush etib, ko‘pchiligimiz beodobliklar ila mashg‘ul bo‘ldik, ko‘p xatolar qildik, hozir ham shu nuqsonlar ustida bardavommiz.