Makros - bu programma (kod) bo‘lagi bo‘lib, ko‘rinishi va ishlashi xuddi funksiyadek. Biroq u funksiya emas. Funksiyalar va makroslar o‘rtasida bir nechta farqlar mavjud: •programma matnida uchragan makros ifodasi o‘z aniqlanishi (tanasi bilan) bilan preprotsessor ishlash paytida, ya’ni programma kompilyasiyasidan oldin almashtiriladi. Shu sababli makros funksiyani chaqirish bilan bog‘liq qo‘shimcha vaqt sarfini talab qilmaydi; •makroslardan foydalanish programmaning boshlang‘ich kodi (matnini) kattalashuviga olib keladi. Bunga qarama-qarshi holda funksiya kodi yagona nusxada bo‘ladi va u programma kodini qisqarishiga olib keladi. Lekin funksiyani chaqirish uchun qo‘shimcha resurslar sarflanadi; •kompilyator makrosdagi turlar mosligini tekshirmaydi. Shu sababli, makrosga argument jo‘natishda turlarning mosligi yoki argumentlar sonining to‘g‘ri kelishi yoki kelmasligi haqidagi xatolik xabarlari berilmaydi; •makros boshlang‘ich kodga programma bo‘lagini qo‘yish vositasi bo‘lganligi va bunday bo‘laklar matnning turli joylariga qo‘yish mumkinligi sababli makroslar bilan bog‘liq fiksirlangan, yagona adreslar bo‘lmaydi. SHu sababli makroslarda ko‘rsatkichlar e’lon qilish yoki makros adreslarini ishlatish imkoniyati yo‘q.