Evolutsiyaning sintetik nazariyasi (yoki neodarvinizm) — XX asrning 30–40-yillarida shakllangan evolutsiya nazariyasi bo‘lib, u Darvinning tabiiy tanlanish g‘oyasini genetika qonunlari bilan uyg‘unlashtiradi. Irsiy o‘zgaruvchanlik — mutatsiyalar va rekombinatsiya natijasida yangi genlar paydo bo‘ladi. Tabiiy tanlanish — atrof-muhitga eng mos keluvchi individlar ko‘proq yashab, ko‘payadi. Populyatsiyalar darajasidagi evolutsiya — turlar evolyutsiyasi populyatsiyalar genofondining o‘zgarishi orqali sodir bo‘ladi. Gradualizm — evolutsiya sekin va uzluksiz jarayon bo‘lib, yangi turlar asta-sekin paydo bo‘ladi. Moslashuvchanlik — organizmlar o‘zgaruvchan muhit sharoitiga moslashadi. Sintetik nazariya evolutsiyani biologik, genetik va ekologik omillar orqali tushuntiradi va zamonaviy biologiyaning asosiy nazariyasi sifatida qabul qilinadi.